Emile Dingemans

Atheists are believers too

2011-10-14T02:49:00.000-07:00

A recurrent myth is the idea that atheists do not believe in anything. This portrays atheists unjustly as nihilistic humans. "How could such a person be a moral person?", believers popularly opt. Being an atheist, simply means not believing in a deity. It does not mean disqualification for holding other beliefs. In fact, it is essential to have beliefs. Without any we would be paralyzed. Without the belief that the earth exists we would be dysfunctional. Without the belief that public transportation is available today we would not try taking the bus.

Atheists do not believe on the basis of faith

but on the basis of evidence

Blind (Faith) from Dollen

Being an atheist does neither dismiss a person from believing in the existence of a celestial teapot. But in practice all atheists do not believe in teapots fuddling like celestial bodies through the galaxy. We miss the means to disproof this, and there is also no legitimacy in drawing such a hypothesis. Empirical evidence is lacking and does neither accrue to a plausible explanation for yet unexplained phenomena. In other words, it does not tell us anything.

Virtually all convinced and outspoken atheists understand this logical presumption. Their attitude towards 'believing' is always based on the evidence they know. Such a person does not have faith in public transportation, he rather knows from experience that his belief is justified. Since people have different levels of knowledge their beliefs diverge from one other. My friend who goes by train every day may have a more positive belief about public transportation than a car driver who only hears the news that trains get stuck often.

Believers often assert that atheists have beliefs themselves and infer from this that believing is not stupid. Too often atheists get swept of their feet by this argument. Recently the argument successfully silenced Kate Smurthwaite of the National Secular Society (UK) in a live debate on BBC1. [video] The comment came after her rebuke that she does not belief on the basis of faith "because I am not an idiot". One of the members in the debate replied her arguing "money is not real, but you believe in it". It was unfortunate and almost embarrassing to see that she had troubles using this example to her advantage. It looked like you she was not prepared for this response and started to doubt, right after she made her very strong remark. The answer she should have given is fairly simple. Atheists do have beliefs about many things. That is indisputable. But they are skeptical believers. They believe that bank notes have value. Not on the basis of faith, but on the basis of evidence! The belief in the value of money is proven with each transaction we make. An incredible amount of evidence, that is. Now, what was the last time the concept of God proved itself?

Slachten met je onderbuik

2011-06-18T06:47:00.000-07:00

Eigenlijk is het van de zotten. Anno 2011 wanneer we de mogelijkheid hebben om dieren op humanere wijze tot hun eind te brengen, worden nog 2 miljoen dieren onverdoofd geslacht. Althans, in Nederland is het onverdoofd slachten - net als in veel andere Europese landen zoals Denemarken, Noorwegen, Oostenrijk, Estland en Zwitserland - allang verboden. Turkije kondigde aan dit voorbeeld nog dit jaar op te volgen. In Nederland geldt nog altijd één uitzondering. Je mag onverdoofd slachten als dit bij je geloofsovertuiging past.

Hier geldt de wet van de onderbuik

Maar wel een selectieve

Macht der geweten

Photo by William Warby

Deze afwijking van de regel past bij een reeks van incidenten. Zo mag een ambtenaar - net als iedere gehoorzame burger - niet discrimineren op basis van hun geaardheid. Toch liet Minister Bijleveld onlangs weten dat ambtenaren die uit gewetensbezwaar weigeren een homo-stel te trouwen, gedoogd moeten worden. Zelf noemt ze dat 'tolerantie' en 'ruimte voor diversiteit'. In werkelijkheid geldt hier de wet van de onderbuik. Maar wel een selectieve. Een agent die weigert een bon uit te schrijven voor een invalide die dubbel parkeert, zal zich niet op gewetensbezwaar mogen beroepen. Nee, gewetensbezwaar is een recht waarop enkel gelovigen zich mogen beroepen. In België wordt daar anders mee omgesprongen. Toen Koning Boudewijn I, gewetensbezwaar had bij het ondertekenen van een abortuswet, werd die tijdelijk uit zijn functie ontheven.

Polderend Nederland zit met dit onderwerp in zijn maag. In de Tweede Kamer tekent zich dan wel een meerderheid af voor een algeheel verbod op onverdoofd slachten, in de achterban heerst verdeling. Onlangs liet de achterban van D66 in een motie weten, teleurgesteld te zijn dat hun fractie het wetsvoorstel van Marianne Thieme steunt. Deze opstand is 'uiterst frappant' te noemen voor een liberale partij, daar ze hiermee aangeven méér rechten te willen geven aan mensen met een irrationeel bijgeloof. Ook de achterban van de PvdA lijkt niet ongevoelig voor de (vooral Joodse) lobby.

De ironie is dat Halal-geslacht vlees

gewoon uit dezelfde bio-industrie komt

De religieuze lobby blijkt erg effectief. Vanuit islamitische hoek - die het debat liever breder trekt dan enkel het verdoven - wordt graag verwezen naar de praktijken in de bio-industrie. Daar zou eerst iets aan gedaan moet worden, eer er met een vinger gewezen wordt naar het onverdoofd slachten. De ironie is dat in Nederland vrijwel 100% van het Halal-geslachte vlees uit precies dezelfde bio-industrie komt. Het enige verschil is dat de dieren uit de bio-industrie - dus nadat ze al een ellendig leven achter de rug hebben - voor de Joodse en Islamitische consument nog een keer ruim getuige moeten zijn van hun eigen martelgang naar de dood. Alleen al vanuit die realiteit is het verwonderlijk dat mensen een dier dit lijden verwensen.

Wat is Halal?

De Joodse gemeenschap heeft een gemeenschappelijk standpunt. Onder moslims heerst juist verdeeldheid. Een groot deel ziet in dat de voorschriften van Muhammed de meest schone, humane waren in diens tijd met diens kennis. Zij zijn van mening dat juist de bedoeling van de profeet en niet de slachtwijze zelf letterlijk genomen moet worden. Deze groep is ook voorstander van verdoofd slachten, met of zonder een halal-certificaat. Een andere (brede) groep volgt graag de autoriteit van een certificeringsinstituut. Als die zeggen dat het vlees Halal is, dan consumeren zij het. Een volgende groep moslims vind verdoving niet halal als er geen sluitende garantie is dat alle verdoofde beesten weer bijgebracht kunnen worden. Immers, de Koran schrijft voor dat het slachten van een dood dier haram is - iets wat veel moslims graag vermijden. Daarnaast concluderen onderzoekers van Dier en Recht dat niet enkel de slachtwijze, maar ook het welzijn van het dier gedurende zijn leven maakt of het vlees Halal is. De wetenschap dat (vrijwel) al het halal-gecertificeerde vlees in de bio-industrie opgegroeid is, maakt de verwarring compleet. Een kennis van mij is dan ook om die reden vegetarisch geworden.

Uitgesproken Vara: Wat is Halal volgens de Koran?

Verdoofd of lamgeslagen

Voor de niet-gelovige is het vraagstuk veel eenvoudiger. Het gaat immers enkel en alleen om de wijze van doden. De vraag staat dus totaal los van de manier waarop het dier is opgegroeid. Sec gesteld, "willen we het dier eerst verdoven, voordat we het opensnijden?" Relevant daarbij is de manier van verdoven. Bij runderen gebeurt dat met een stootwapen dat een klap uitdeelt op de hersenpan van het dier. Er zijn twee typen wapens. Het ene wapen deelt een genade klap uit op de schedel waardoor het beest direct buiten bewustzijn is. Een tweede penetreert de schedel. Hoewel ik niet weet welk wapen het meest wordt toegepast, weet ik wel dat het beest binnen een fractie van een seconde buiten westen is. Bij onverdoofde rituele slachting kunnen grote dieren zoals runderen tot zeker vijf minuten bij bewustzijn blijven, terwijl het bloed uit hun lichamen sijpelt. Het verschil in stress en leed is duidelijk zichtbaar gemaakt op videobeelden. Wie dit verschil met eigen ogen wil zien, kan op deze link klikken (schokkende beelden) en zien hoe kort een rund leidt tijdens een verdoofde slachting, en hoe lang de spartelingen doorgaan van een ritueel geslacht beest.

Het is merkwaardig dat gelovigen
meer rechten krijgen dan anderen

Heiligheid van het bord
Een andere vraag is of vrijheid van geloof ingeperkt moet worden. Deze vrijheid is voorbehouden aan aan aanhangers van georganiseerd geloof. En daarmee krijgen ze uitsluiting van strafvervolging, voor zaken die strafbaar zijn voor niet-gelovigen. De inperking van deze verruimde vrijheden, staat gelijk aan de vraag waarom gelovigen uitgesloten moeten zijn van vervolging als ze hetzelfde feit begaan. Nota bene, het eerste artikel uit onze grondwet verbiedt discriminatie wegens godsdienst. En daar lijkt sprake van als gesteld wordt dat het niet-religieuze slachterijen verboden is om onverdoofd te slachten. Ook buiten de juridische context, is het schrijnend wanneer een groepering meer rechten krijgt dan de andere. Nu gebeurt dit met mensen die een irrationeel bijgeloof aanhangen. En het is de vraag of dit niet eerder een politiek dan een gezond argument is. Buiten het geloofsargument is er geen andere reden waarom iemand deze beesten een lang lijdensweg toewenst. Het is dan ook treurig dat dit over de rug van veel dierenleed uitgespeeld moet worden. Iets meer empathie voor het beest, dan voor de heiligheid van het bord, zou het debat sieren. Want voor de koe zelf is onverdoofd lijden niet meer dan zinloos geweld.

Lef of laf, de lovenswaardigheid van agnostici

2011-06-15T11:44:00.000-07:00

Is het lovenswaardig om te beweren dat er meer is tussen hemel en aarde? Anton Van Hooff, de voorzitter van de atheïstisch-humanistische vrijdenkersvereniging De Vrije Gedachte, vindt van niet. Er is altijd wel een theorie te bedenken waarmee we kunnen stellen dat de Eiffeltoren in Londen staat of dat er mensen op de zon rondlopen. Maar dat betekent nog niet dat we hier rekening mee moeten houden. Stellen dat we meer moeten weten eer we zulke ideeën naar de prullenbak werpen, noemt Van Hoof dan ook "een laffe vorm van onwetendheid”, want het is juist "redelijk om het onredelijke uit te sluiten". Om dezelfde reden vind hij agnostici laf, om hun steevaste geloof in een God, terwijl ze al het andere onwaarschijnlijke verwerpen (NRC, 4 juni 2011). Nee, dat is juist "Lef" zegt Jean Wagemans, assistent-professor van de UvA. Wie heeft nu eigenlijk gelijk?

Het aantal mensen dat iets vindt,

vertelt nog niets over de juistheid

In zijn column noemt Wagemans het gehouden betoog "een laffe aaneenschakeling van denkfouten" en beargumenteert waarom agnostici alle reden hebben zichzelf geen atheïst te noemen. Als specialist argumentatietheorie richt hij zich hiervoor op de analogie want "wat betreft de bewering dat god bestaat, zijn de mensen het juist helemaal niet met elkaar eens", dit in tegenstelling tot de locatie van de Eiffeltoren in Londen. Wagemans mag dan wel specialist in argmentatietheorie zijn, hier lijkt hij zijn handen vuil te maken aan een zuiver populistische drogreden: Ad Populum, hoe meer mensen iets denken, dan zal dat waar zijn. Als dit volgens Wagemans "lef hebben" betekent, dan hoeven we enkel nog maar de meerderheid te volgen om tot waarheidsvinding te komen. Wagemans, als specialist op het gebied van dialectiek zou moeten weten dat dat niet is waar grote filosofen als Hegel en Marx voorstonden. Hieronder de reactie die ik stuurde naar Wagemans.

Beste Jean Wagemans,

Ik wil graag reageren op uw column van dinsdag 14 juni 2011 op Nu.nl, 'Het agnosticisme is zo laf nog niet'. In dit artikel stelt u dat Van Hooff een denkfout maakt door te zeggen dat er meer controverse bestaat bij deze kwestie dan bij andere kwesties. Hoe goed dat argument ook klinkt, met uw kundigheid in dialectiek zal u ook moeten weten dat het aantal mensen dat iets vindt, nog niets vertelt over de juistheid van het statement. These en antithese moeten evenwichtig zijn. De tegenstelling theïst-atheïst zal dus ook niet vervuild moeten worden met het niveau van de controverse. De synthese zal moeten volgen uit een evenwichtige voorstelling van de feiten en argumenten zoals dat ook zou gelden voor een kwestie tussen Zonnisten en A-Zonnisten, of Londenisten en A-Londenisten.

Anders gezegd, het controverse-argument is binnen een these een zwak argument, en buiten de these een ondermijning voor gedegen synthesevorming. Zo zullen grote filosofen als Kant dat nooit bedoeld hebben. Anders zouden we veel langer gedacht hebben dat de aarde plat is.

Dit gezegdhebbende ervaar ik een onbekendheid met de terminologie voor agnostici en atheïsten. Ik wil u drie punten meegeven.

Ten eerste is 'agnosticisme en atheïsme' een kwestie van én-én, terwijl er vaak wordt gediscussieerd als óf-óf. De meeste atheïsten zijn zowel agnost als atheïst. Het ene is een uiting van kennis, de ander een uiting van geloof. Als je het als een tijdschaal ziet van theïst naar atheïst, dan is agnosticisme vaak een middelpunt, of middenweg. Maar feitelijk zijn het uitspraken op totaal verschillende hypotheses. Overigens, als je daarnaast theïsme als slecht voor de samenleving ziet, kan je ook nog anti-theïst zijn. Weer een én, niet óf.
Ten tweede is het belangrijk te weten dat een atheïst niet zegt dat er géén God is. Het is het ontbreken van het geloof dat er wél een God is. Als we de juist analogie volgen, is iemand die een gebrek aan geloof heeft in de stelling 'er zijn mensen op de zon', een A-Zonnist, niet een Aardist zoals u wenst te stellen.
Ten derde zijn Atheïsten atheistisch bij gratie van mensen die hen die vraag stellen. Anders gezegd, zou theïsme niet bestaan, dan bestaat er ook geen atheïsme. Zie hier waarom we weinig horen van A-Zonnisten of A-Londenisten.

Om bij het voorbeeld te blijven: Mensen-op-de-zon-agnosten, zeggen dat we nog te weinig weten van de zon om met zekerheid vast te kunnen stellen dat er écht geen mensen op de zon zijn. Een mensen-op-de-zon-atheïst zegt dat hij de propositie 'Er zijn mensen op de zon' verwerpt. In de praktijk geeft vrijwel iedere atheïst op dat hij dit doet omdat er geen aanwijzing zijn dat de hypothese wél waar is. Van Hooff vraagt zich dus af waarom mensen die stellen dat we te weinig weten over het bestaan van een God (agnosten), het geloof in de hypothese niet kunnen verwerpen, net zoals ze doen bij andere hypotheses. Richard Dawkins verwoordde dit in zijn documentaire The God Delusion als: "Nobody but a lunatic would say 'well I prepare to believe in the [celestial] teapot, because I can't disproof it'. Maybe we have to be technically and strictly agnostic. But in practice we are all teapot atheists."

Met gemak kunnen we stellen dat de controverse voor dit onderwerp een bijzondere verschijning is, omdat we bij iedere andere propositie die minstens zo onwaarschijnlijk is, zonder probleem negatief oordelen over de gestelde hypothese. Of anders gezegd, Er bestaat evenveel bewijs (oftewel nul bewijs) dat Jaweh, Allah, Wodan, of Zeus bestaan. Waarom is iemand dan wel een Wodan-atheïst, maar is het zijn van een Jaweh-atheïst een brug te ver?

In een reactie laat Jean Wagemans weten....

Geachte heer Dingemans,
Bedankt voor uw serieuze reactie. Hieronder ga ik kort in op de door u genoemde punten.
Uiteraard zegt het aantal mensen dat iets vindt helemaal niets over de juistheid ervan. Dat was ook niet mijn punt. Ik heb willen betogen dat Van Hooff een verkeerde analogie naar voren brengt wanneer hij stelt dat een agnost met betrekking tot de locatie van de Eiffeltoren te vergelijken is met een agnost met betrekking tot het bestaan van God.
Onder een agnost versta ik iemand die niet gelooft in het bestaan van God noch in het niet bestaan ervan, omdat hij ervan overtuigd is voor beide posities geen bewijzen te kunnen leveren. In uw termen vertaald: Het niveau van het weten fungeert als een argument voor het niveau van het geloven.
Ik ben het uiteraard met Dawkins eens dat het onredelijk is om te geloven in het bestaan van een hemelse theepot omdat niet bewezen is dat deze niet bestaat. Maar dat is weer wat anders, namelijk een argumentum ad ignorantiam.
Met vriendeljike groet,
Jean Wagemans

Zie hieronder de betreffende twee minuten durende video-excerpt uit de documentaire 'The God Delusion'.

The Paradox called Empathy

2011-04-23T16:51:00.001-07:00

Whilst sociopaths lack empathy at all, having too much empathy can be negative as well. If you are highly empathetic, your ever-complaining neighbor is toxic to you. Sucking the energy out of you like an emotional vampire. But even when you have that under control, empathy may also be misunderstood as sympathy. Especially in bi-polarized contexts exhibiting empathy may be a risky undertaking.

One does not have to sympathize
in order to empathize

Empathy has not limits
Photo by Mykl Roventine

Understanding a person, means sharing their heart and eyes. Understanding their fears, things that make them happy or sad. This mental activity we call 'empathizing' distincts humans as social-beings who are capable to help, cooperate and display altruistic treats. While placing ourself in the skin of another person we learn what triggers their behavior, and how we can solve mutual disputes.

Evolutionary, we have the tendency to divide the world in 'us' and 'them', which interferes with our ability to step in the shoes of someone we dislike. In fact, a lack of empathy allows humans to engage gleefully in cruelty and torture towards the ones we hate. This explains why it's difficult to empathize with a pedophile, or a murderer. Even the thought of it, confuses people and generates frustrated answers like "What to understand about him, he is a lunatic" or "the thought of standing in his shoes makes me nauseating".

Unfortunately, too often we do not see a deconstruction of the us-them dichotomy. When Bush coined the term 'the axis of evil', he obviously did not portray the citizens in that region as humans who want the best for their kids. Instead, they were seen as culprits, potential terrorists. With a scoop, whoever populated this geographical area was impeached with an image of unreasonable barbarianism. Such a depiction dwindles room to review their behavior in an unbiased way.

Illustration by H. Michael Karshis

Sam Richards is one of the people who attempts to revert dehumanization. In what he calls 'a radical experiment' he lets his audience step in the shoes of Iraqi citizens. Then he moves to picturing the live you live as an Iraqi. "You, as an Iraqi, what do you know. What do you want the most, and what do you see around you?" Like any other source of information that helps me understand what people drives, this video had impact on me. Sam's message resonates one of the great lessons on modern warfare that Robert McNamara draw in his documentary The Fog of War. It says: Rule #1: "Empathize with your enemy".

I hear much of peoples' calling out to punish the guilty,

but very few are concerned to clear the innocent.

Daniel Defoe

Overall, I find myself spending much time on understanding the most distant behaviors people exhibit - much more than other people. It is this personal position that transforms me into a progressive personality. For example, last week a Dutch woman - who is arrested under suspicion of neonaticide (wiki), was charged with 12 years of jail. A popular singer, exclaimed on national television that she should be charged with more years in captivity. It outraged me, since she is not a threat to the society other than to her offspring. After doing some research and empathizing with the perpetrator, my opinion would be that she needs therapy to battle her indecisiveness and overcome feelings of guilt and shame, that led to her atrocities.

But, sending a woman who kills four babies to therapy only, seems unacceptable to most people. My empathy with the perpetrator results in progressive conclusions that more often than not receive disapproval as they contradicts public opinion. The paradox goes that the one who managed to overcome the us-them dichotomy and empathized with the perpetrator, gets grouped with 'them'. I've seen bigots accusing me for lacking empathy for the victims. But here is their fallacy: One does not have to support the cause of the person they empathize with. Maybe there is a lesson here to draw, which goes that 'you do not have to sympathize in order to empathize'

Empathy is trying on someone else's shoes

Sympathy -- wearing them
Unknown

More on this topic:

Watch Sam Richards, 'A radical experiment in empathy' on Ted Talk
Watch Robert McNamara, 'The Fog of War' on Google Video
Read: Empathy vs. sympathy on Grammarist

Bulgarian perplexity on Schengen postponement

2011-04-14T16:24:00.000-07:00

"It is hypocrisy ... they treat us as a second-order member". These strong words come from a colleague who recently graduated in The Netherlands on International Policy. He is Bulgarian. Bulgaria became EU's newest members on 1 January 2007, together with Romania. Their entrance was not without struggles. Since the principle acceptance in 2003, entrance was numerous times postponed. This month Bulgaria succeeded the technical reports needed to enter Schengen. But their entrance is postponed by France and Germany (a.o.). Are the old member states indeed playing tricks on Bulgaria. Or is this just a blaming game by the Bulgarian and Romanian heads?

The influx of immigrant workers comes

with a price: social-cultural problems

The geo-political interests for influence over the black sea is large. It is no coincidence that just months after the entrance of Romania, a deal was made to build pipe lines to transport oil from the black sea to the Central-European market. As a result, European countries will be - from 2010 onwards - less dependent on Russia's oil (ref 1). Another large potential benefit is the cheap labor force the new member states have to offer.

Objections

Despite these benefits, the western member states also detect problems on the pathway towards unification with Romania and Bulgaria. The newcomers are much less wealthy - which means they will put pressure on EU funds. The Worldbank lists them as upper-middle-income economies, while almost all EU-countries are high income countries with an income greater than $12,195 (ref 2). For example, the average income in Romania is one-filth of that of an employee in The Netherlands. This financial gap generates great appeal for an influx of immigrants across member states who are happy to do the low-income jobs in the richer member states. But if there is on thing that these countries learned during last 30 years from the influx of immigrant workers, then it's that it comes with a price: social-cultural problems. Every member state that experienced a growing population of foreign workers, crime rates went up, while social differences with the domestic population caused unrest. Eventually, this resulted in an EU-wide rise of far-right politicians and anti-immigrant movements. In all, the foreign workers were not that sexy anymore. There is no indication that Balkan workers adapt easier to western culture. Recent findings even describe Romanian teenagers as racist, anti-Semitic and homophobic (ref 12). When these youngster move to western countries where this rampant intolerance is absolutely unacceptable, a deeper widening up of the social chasm between autochthonous and immigrant people becomes ineluctable.

New strategy in The Netherlands

The discussion whether old member states can (and want) to support more immigrant workers intensified over the last decade. Also the Dutch liberal party (VVD) is worried about a great influx of Bulgarian and Romanian immigrants to The Netherlands. It was even written down in the coalition agreement between the ruling parties VVD and the Christian Democratic party that accession to Schengen will be tied to progression with anti-corruption policy (ref 4). This came shortly after signals that most of the 2,25 billion euros from the EU-funds - to support the Romanian government to help fragile groups - ends up in the pocket of corrupt politicians and latent NGO's (ref 5). Recently, Henk Kamp (Dutch Minister of Social Affairs and Employment) expressed to favor a strategy focusing on activation of the non-working labor force.

High Corruption

Another issue that the European Union takes highly serious is the high level of corruption. This issue is the number one focus area of the European Commission while it has Bulgaria under scrutiny. Even though the expectations were high, after the EU accession, Bulgaria slowed down its implementation pace of reforms - much like the 10 countries that joined the Union in 2004. Several months after the accession The Economist concluded that prime minister Stanishev and President Parvanov "seem unaware that membership brings obligations" (ref 3).

France versus Romania

Also in France, the rising popularity of Front National, steers anti-immigration policy. The relations between France and Romania were under pressure after Sarkozy said to expel The Roma population. In January 2011 Romania succeeded on all of the technical reports for entrance to Schengen. But France and Germany showed that they favored a postponed accession. Instead of lobbying intensively with the strong arguments they built up during the years after joining the EU, Romania's president persuaded the largest EU-states by threatening to block EU-decisions. Manners that are largely discredited Romania as a loyal partner. Knowing that Schengen accession needs an unanimity decision, one may say that Romania clumsily shot itself in the foot (ref 6, 11).

Postponement

The entrance of Bulgaria and Romania seems to be connected. If the countries enter, presumably both enter at the same time. Bulgaria became Schengen-ready early in April 2011 (ref 7), but the positioning by Romania on the subject made it less likely that France and Germany would grant them access to Schengen. France, Germany, and The Netherlands still favor a postponement. In the summer of 2011 the European Commission brings out a report on the Bulgarian progress of in fighting corruption. This report seems to be pivotal in the discussion when Bulgaria (and Romania) will enter the Schengen area. The postponement is expected to last at least until October 2011 (ref 9)

Double Standards

As soon as France and Germany voiced their concerns about the accession of the newcomers to Schengen, the foreign minster of Romania, accused both countries for making "false arguments and artificial links", and that they "apply double standards to newcomers". These arguments equal the ones I hear from my Bulgarian friends. And indeed, France and Germany exhibit a different set of rules for these countries than they did for other countries. On the other hand, not all countries are the same, and the political context within voting states may change dramatically too. It is for this reason, that the decision to grant access to the visa-free area requires unanimity. These rules of the game imply that implementing the technical necessities is no guarantee for an open door. It only brings the key closer to the hole. It seems that the newcomers are either not used to this politics game, or just phrase the dilemma as if there was an absolute promise that unanimity would be granted by default. The question is if the member states should have know earlier that they had their objects? The objections were explicitly voiced in November 2010 by France's 'EU affairs minister Pierre Lellouche who warned against an automatic enlargement and said that the technical evaluations were not enough. He exclaimed that France and The Netherlands delay this decision at least until summer 2011 when the European Commission is set to present its annual report on the fight against corruption and organised crime in the two countries (ref 10). In this light it is more remarkable that Romania and Bulgaria act to be perplexed by the French decision

References.

Black Sea oil pipeline to start flowing by 2012, Euractive, published 7 April 2007.
online at http://www.euractiv.com/en/energy/black-sea-oil-pipeline-start-flowing-2012/article-162998
Country and Lending Groups, Worldbank.
online at http://data.worldbank.org/about/country-classifications/country-and-lending-groups
Bulgaria and the European Union, EUphoria, for now, The Economist,
online at http://www.economist.com/node/9622202
'Toestroom Roemenen door afschaffing paspoortcontrole', Elsevier,
online at http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Europese-Unie/281314/Toestroom-Roemenen-door-afschaffing-paspoortcontrole.htm
'EU-miljarden voor Roma verdwijnen in het niets', Elsevier,
online at ttp://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Europese-Unie/281102/EUmiljarden-voor-Roma-verdwijnen-in-het-niets.htm
Romania’s clumsy way to Schengen, Kosmopolito,
online at http://www.kosmopolito.org/2011/01/06/romanias-clumsy-way-to-schengen/
Bulgaria Now Completely Ready to Join Schengen, The Bulgarian News
online at http://www.thebulgariannews.com/view_news.php?id=126934
Bulgaria's Schengen Entry Delayed at Least till October, Turkish Weekly
online at http://www.turkishweekly.net/news/111388/bulgaria-39-s-schengen-entry-delayed-at-least-till-october-report.html
Romania wants decision on Schengen in first half of 2011, Expatica,
online at http://www.expatica.com/fr/news/french-news/romania-wants-decision-on-schengen-in-first-half-of-2011_124181.html
France wants to delay Schengen accession for Bulgaria and Romania, EUobserver, 11 november 2010,
online at http://euobserver.com/9/31246
Romania v France, Let us in, Economist,
online at http://www.economist.com/blogs/easternapproaches/2011/01/romania_v_france
Poll: Many Romanian teens rampantly intolerant, Guardian, published: 13 April 2011,
online at http://www.guardian.co.uk/world/feedarticle/9594494

More interesting background information

Romania and Bulgaria join the European Union, World Socialist Web Site, online at http://www.wsws.org/articles/2007/jan2007/roma-j06.shtml

Hoe intolerantie respect verliest

2011-04-06T11:55:00.000-07:00

Een jonge moslima mag geen hoofddoek dragen in een Christelijke school. Aan tafel ontrekt een verhitte discussie als ik uit mijn mond laat ontvallen dat de uitspraak door een kantonrechter mij verbaast. Het gelijkheidsbeginsel "ik geen pet, jij geen hoofddoek" lokt mij, maar mijn onderbuik voelt een uitsluiting van moslims door christenen. Het ongebreitelde enthousiasme maakt snel plaats voor ongeloof over mijn verontwaardiging. Meningen volgen, ondanks mijn roep om feiten.

Ergens heeft deze spirituele strijd iets hilarisch.

Het lezen van de uitspraak door de kantonrechter van Haarlem schept een duidelijker beeld. Het reglement van de school verbiedt naast hoofddoekjes, een hele reeks van (niet-gezichtsverhullende) hoofddeksels. Volgens de rechtbank heeft de school dit recht: "In beginsel staat het [de school] DBC vrij om een dergelijk verbod in haar reglement op te nemen, zo goed als het andere scholen vrij staat om te besluiten het anders te doen." Het gebeurt dan wel niet vaak, het mag wel. Een bekend voorbeeld van een andere school waar kledingvoorschriften gelden is de Britsh School in Voorschoten, waar het dragen van een uniform verplicht is. Of het Islamitisch college Amsterdam waar het voor meisjes verplicht is om een hoofddoek te dragen.

Image by Michael Connell

Doorslaggevend blijkt de grondslag van de school waar de ouders van de jonge moslima, Imane Mahssan, voor hebben gekozen. Zij kozen niet voor openbaar onderwijs, maar voor het Don Bosco College, een bijzondere school met een Christelijke grondslag die niet bestuurd wordt door een overheid, maar door een stichting of vereniging. Van ouders die hun kinderen naar een bijzondere school brengen, wordt doorgaans verwacht dat ze deze grondslag onderschrijven danwel respecteren. De rechter rekent het de jonge moslima dan ook aan dat "dat zij met haar eis om haar geloofsovertuiging te mogen uiten onvermijdelijk inbreuk maakt op de gevoelens van anderen, die menen het recht te hebben van dergelijke uitingen verschoond te blijven." In andere woorden, haar ouders kozen voor een school met lange tenen, waar Imane - onder het mom 'ik mag staan waar ik wil' - op trapt.

Door te kiezen voor dit type onderwijs, wordt geacht dat de leerlinge de reglementen die hieruit voortvloeien, volgt. Het is niet omdat ze moslim is, dat ze geen hoofddoek mag dragen. Maar omdat haar islamitische uiting in strijd is met reglementen die voortkomen uit de grondslag van de school. Van daaruit oordeelt de rechter dat de kledingsvoorschriften niet discriminerend zijn. Ook vind die dat er geen sprake kan zijn van inperking van de vrijheid van meningsuiting daar Imane niet weerhouden wordt om te kiezen voor een school waar ze haar geloof wel kan uiten.

"De rechter toetst slechts" Maar het lijkt erop dat die en passant een mandaat schept voor bijzondere scholen om uitingen die strijdig zijn met de grondslag van de school te verbieden. Net zoals het Don Bosco College haar monotheistische grondslag kan aanwenden om herinneringen aan andere goden te sanctioneren, mag een islamitische school in zijn kledingvoorschriften opnemen dat die christelijke, atheïstisch, of homoseksuele uitingen eveneens niet toestaat. Let wel. Het mág. Het moet niet. Hopelijk hebben de meeste confessionele scholen korte tenen, en zullen de meeste studenten de grondslag van hun school respecteren in plaats van irriteren.

Ergens heeft deze spirituele strijd iets hilarisch. Maar eerder nog wekt het gebrek aan respect van de leerlinge, en de intolerantie van de school een triest gevoel op. Voyant is het feit dat deze intolerante school bedient wordt met een evengrote lepel subsidie.

Update: Imane gaat in hoger beroep, op nu.nl